SOCIETE DES MISSIONNAIRES D'AFRIQUE
Secrétariat du Secteur Belgique
Bruxelles, 10 février 2009
Staf CAMPFORTS
Le jeudi 5 février, alors que tout était préparé
pour son évacuation médicale sur la Belgique, Staf Campforts
est décédé inopinément à la clinique
Marie-Louise de Bobo-Dioulasso (Burkina Faso)
Staf naquit à Lichtaart, dans la Campine anversoise, le 15 mars
1940. Il fit ses études secondaires au Petit Séminaire de
Hoogstraten et entra chez les Pères Blancs à Boechout en
1959. Après son noviciat à Varsenare il fit la théologie
à Heverlee où il fut ordoné prêtre le 25 juin
1966.
Nommé pour le pays qui s'appelait alors encore la Haute Volta,
il s'embarqua à Bordeaux en décembre 1966 et arriva à
destination le 1 janvier 1967. Il fut nommé à Kiembara,
dans le diocése de Nouna et se mit à l'étude de la
langue Samo. En mai 1967 il dut retourner d'urgence en Belgique pour cause
de calculs rénaux. En novembre il repart, cette fois-ci par avion
à partir de Paris. De mai à juin 1968 il séjourne
quelques mois à Mandiakuy (Mali) pour apprendre une deuxième
langue, le Bobo-Oulé.
En juillet 1968 il rejoint son nouveau poste, Bomborokuy, où il
restera comme vicaire jusqu'en octobre 1976. En fils de paysan qu'il était
et qu'il est toujours resté, il y lance son premier 'Centre d'apprentissage
agricole'. Responsable de la jeunesse, il fonde en 1970 une troupe scout.
Il prend grand soin de la formation des dirigeants de tous les mouvements
de jeunesse. En octobre 1973 il est nommé aumônier diocésain
des Scouts et des Guides, tout en continuant son travail de vicaire.
Début novembre, Staf est nommé vicaire dans la paroisse
de Boni, située le long de la grande route Ouagadougou - Bobo-Dioulasso.
C'est là qu'il construit la fameuse église dont la façade
représente un masque énorme, dont les photos ont été
publiées dans toutes les revues missionnaires et qui attire encore
bien des visiterus venant de près et de loin. Du milieu de 1983
au milieu de 1984 Staf fait une année sabbatique.
En octobre 1986 nous le retrouvons à Bomborokuy comme vicaire
et à partir de janvier 1986 comme curé. En septembre 1989
il retourne à Boni comme responsable de poste. En septembre 1993
il devient vicaire à Solenso, une paroisse à trois langues
principales, où chaque père s'occupe d'un secteur linguistique.
Partout où Staf arrive, on voit surgir des projets de développement
(élevage, surtout de petit bétail et de porcs, des puits
d'eau etc.) Dans son village natal, Staf peut compter sur une grande organisation
de nombreux amis et collaborateurs qui soutiennent ses projets au cours
de toutes ces années.
Depuis longtemps Staf souffre d'un diabète grave et doit contrôler
le niveau du sucre dans son sang et s'injecter de l'insuline avant chaque
repas. Les horaires irréguliers de la vie paroissiale ne favorisent
certes pas ces soins. C'est pourquoi il fut décidé en mai
1997 de nommer Staf économe dans notre premier Cycle à Ouagadougou.
Il fut très proche des étudiants, et les accompagnait dans
le travail manuel et le football. Par l'agriculture, ensemble avec les
étudiants, il a rendu le séminaire en partie auto-suffisant.
Il y construit aussi un cimetière auquel son sens artistique donna
un cachet propre. En octobre 2002 Staf est transféré au
noviciat de Bobo-Dioulasso. Là aussi il fait un cimetière
qui sera maintenant son dernier lieu de repos.
Partout où Staf a travaillé, l'agriculture et l'élevage
ont été améliorés avec l'aide de la population
et à leur profit.
Pendant sa dernière année sabbatique, en 2009, il se construisit
une petite maison où il commença un petit projet agricole
avec entre autres un élevage de porcs. Staf a été
un grand et infatigable missionnaire, très proche des gens simples,
très doué en plusieurs domaines, et toujours à la
recherche de nouveaux chemins pour améliorer la vie des gens. Son
engagement pour les autres lui fit souvent perdre de vue le soin de sa
propre santé.
La liturgie de Résureection aura lieu à Bobo-Dioulasso
le jeudi 12 février et sera suivie de l'inhumation dans le cimetière
du noviciat. Une célébration mémoriale aura lieu
à Lichtaart, le samedi 21 février à 10h30 dans l'église
paroissiale de Notre Dame. Ele sera suivie d'un goûter familial.
Jef Vleugels
Traduit du néerlandais par Herman Bastijns
* * *
SOCIETEIT DER Secretariaat Sector België
MISSIONARISSEN VAN AFRIKA
Brussel, 10 februari 2009
Beste confraters,
Donderdagnamiddag, 5 februari, toen alles al in gereedheid was gebracht
om hem naar Brussel te repatriëren, vernamen wij dat onze confrater
Staf CAMPFORTS
in de Maria-Louisakliniek te Bobo-Dioulasso (Burkina Faso) stilletjes
overleden was.
Staf werd geboren te Lichtaart, in de Antwerpse Kempen, op 15 maart
1940. Hij deed zijn humaniorastudies in het Klein Seminarie van Hoogstraten
en trad in 1959 binnen bij de Witte Paters in Boechout. Na het noviciaat
te Varsenare, deed hij zijn theologie te Herverlee, waar hij op 25 juni
priester werd gewijd.
Benoemd in het land dat toen nog Opper-Volta werd genoemd, scheepte
hij in december 1966 in te Bordeaux en bereikte op 1 januari 1967 zijn
bestemming. Hij werd benoemd te Kiembara, in het bisdom Nouna, en zette
zich aan de studie van de taal, het Samo. In mei 1967 moest hij dringend
naar België komen met nierstenen. Hij vertrekt in november terug,
deze keer per vliegtuig vanuit Parijs. Van mei tot juni 1968 verblijft
hij enkele maanden in Mandiakuy (Mali) om een tweede taal te leren, het
Bobo-Ouelé. In juli 1968 vervoegt hij zijn nieuwe post, Bomborokuy,
waar hij als onderpastoor zal blijven tot in oktober 1976. Daar lanceert
hij, als boerenzoon die hij altijd in hart en nieren zal blijven, zijn
eerste 'Centre d'apprentissage agricole'. Verantwoordelijk voor de jeugd,
sticht hij er in 1970 een scoutsgroep. Hij is zeer begaan met de vorming
van de leiders van alle jeugdbewegingen. In oktober 1973 wordt hij diocesaan
aalmoezenier benoemd van de scouts en de gidsen, maar blijft ondertussen
zijn werk als onderpastoor voortzetten.
Begin november wordt Staf onderpastoor benoemd in de parochie van Boni,
gelegen langs de grote baan Ouagadougou - Bobo-Dioulasso. Daar bouwt hij
zijn fameuse kerk, waarvan de voorgevel een enorm masker voorstelt, die
nog steeds bezoekers trekt van heinde en ver en waarvan foto's in alle
missietijdschriften hebben gestaan. Half 1983 tot half 1984 doet Staf
een sabbatjaar. In oktober 1986 vinden wij hem terug in Bomborokuy als
onderpastoor en vanaf januari 1986 als pastoor. In september 1989 gaat
hij als verantwoordelijke terug naar Boni. In september 1993 wordt hij
onderpastoor in Solenso, een parochie met drie hoofdtalen, waar iedere
pater zijn taalgebied heeft. Overal waar hij komt ontstaan ontwikkelingsprojecten
(veeteelt (vooral kleinvee en varkens), waterputten, enz.). In zijn geboortedorp
Lichtaart kan hij rekenen op een grote organisatie van ontelbare vrienden
en medewerkers die Stafs projecten al die jaren steunen.
Staf sukkelt sinds vele jaren met zware diabetes. Hij moest regelmatig
zijn suikerspiegel controleren en zich inspuiten voor iedere maaltijd.
De onregelmatige uurroosters van het parochieleven werken die nodige zelfzorg
zeker niet in de hand. Daarom besloot men in mei 1997 Staf als econoom
te benoemen in onze eerste cyclus te Ouagadougou. Hij stond dicht bij
de leerlingen, deed handenarbeid met hen samen, speelde mee voetbal. Op
landbouwgebied heeft hij samen met de leerlingen het seminarie voor een
deel zelfbedruipend gemaakt. Hij legde er ook een kerkhof aan, waar zijn
fijne kunstzin een eigen cachet aan gaf. In oktober 2002 wordt Staf overgeplaatst
naar het noviciaat te Bobo-Dioulasso. Ook daar legt hij het kerkhof aan,
dat nu zijn laatste rustplaats zal zijn.
Overal waar Staf gewerkt heeft, heeft hij op alle mogelijke manieren landbouw
en veeteelt verbeterd met en voor de bevolking. Tijdens zijn laatste sabbatjaar,
begonnen in februari 2009, trachtte hij rond zijn huisje dat hij had gebouwd,
een kleinschalig landbouwproject uit te bouwen, met onder andere een varkenskwekerij.
Staf was een groot en onvermoeibaar missionaris, die zeer dicht bij de
gewone mensen stond, veelzijdig begaafd, altijd op zoek naar nieuwe wegen
voor het welzijn van de mensen. Bij zijn inzet voor de anderen, verloor
hij vaak zijn gezondheid uit het oog.
De verrijzenisliturgie heeft plaats in Bobo-Dioulasso op donderdag 12
februari, gevolgd door de teraardebestelling op ons kerkhof van het
noviciaat. Een herdenkingsdienst zal plaats vinden in Lichtaart op zaterdag
21 februari, om 10 u 30, in de parochiekerk van Onze Lieve Vrouw (St-Rochusstraat
7 - 2460 Lichtaart). Concelebratie zoals gewoonlijk. Een koffietafel is
voorzien, niet ver van de kerk.
Jef Vleugels
. 
